What you've been looking for, has been here the whole time!

Ah, Bloomsburg, het ongelofelijk kleine dorp in the middle of nowhere waar het nog steeds grijs is, nog nooit zo geregend of gewaaid heeft, waar de sneeuw toch al verdwenen is, waar niemand is, waar ik terug ben na een fantastische Spring Break!

Het was niet makkelijk om te beslissen waar ik naartoe zou gaan tijdens Spring Break. Mijn origineel plan was om naar Miami te vliegen en dan zo naar boven terug te rijden. Leek mij een fantastisch plan... alleen bleek niemand die mening te delen. De 'bekende' wilden naar Florida gaan: een gehucht genaamd Daytona Beach waar elke college student heengaat om te vrijen en te drinken. Oké, cool, maar er is toch meer in't leven... denk ik. Emilie vertelde mij dat die BU VIP groep (of gwn 'd'internationale') naar South Carolina gingen. Dat ligt ook aan de zee, maar een beetje hoger (en dus zo'n 10°F lager) in de USA. Nu, die hadden daar een condo gevonden, met zich op zee voor $ 100 elk. Gewoon meegegaan, ook al kende ik die mensen eigenlijk niet. Soms moet je eens iets nieuws durven doen.

Vorige zaterdag zijn we vertrokken met het eerste team (Felipe, Melissa, Andrea, Fernanda, André, Adriana en mezelf) naar Washington, DC. Ja, als je gewoon Washington zegt begrijpt niemand je hier. Dan kijken ze je aan 'you mean in DC, right?'. Dus, altijd de staat erbij vermelden ;) Goed, Washington was prachtig!! Staat zeker in de top 3 van mooiste steden tot nu toe bezocht! Ik moet toegeven, we hadden erg mooi weer, het was relatief warm, er was niet veel volk, we zijn snel daar geraakt,... Alé, allemaal meevallers waardoor iedereen gewoon al meer op zijn gemak was. Dus we hebben het congres, het monument, de WOII herdenking, White House en de Lincoln Memorial bezocht. Echt, dat ligt allemaal in één lange laan, omringd door gigantische musea in een heel mooie en rustige omgeving. Ik zou er zo opnieuw naartoe kunnen gaan! In DC heb ik effectief een aantal foto's genomen, die zal je vinden op mijn facebook (tenzij het hier lukt). Vanaf Myrtle Beach waren er zodanig veel fanatiekelingen, dat ik hun foto's gewoon ga kopiëren. Ze hebben mij wel overal getagd, dus ook die kan je vinden op mijn profielpagina op facebook.

Anyway, 's avonds snel naar National Museum of American History gelopen (die uit Night at the Museum). Echt, zot groot en voor elk wat wils, hoewel ik de dinosaurussen toch wel het coolst vond! Erna naar Hard Rock Café geweest en naar de Inn. Hoewel we afgesproken hadden om de zondag zo snel mogelijk te vertrekken naar Myrtle Beach werd dit 4u verlaat (infra volgt nog meer over tijd & Zuid Amerikanen). We hebben dan nog de National Gallery of Art bezocht waar er erg veel Belgische en Nederlandse schilders tentoongesteld waren. Maar niemand lijkt te begrijpen dat 'Dutch' ook wel Vlaamse Belg kan zijn en niet per se een Nederlander. Daarvoor naar het National Air en Science Museum geweest omdat Filipe dat erg interessant vond enja, dat was het ook :) Maar goed, 4u later dan afgesproken toch vertrokken naar Myrtle Beach om er 8u later aan te komen!

Aangezien we er 's avonds waren konden we niet inschatten welk weer het was. Het andere team, dat er als sinds de dag ervoor was, zei dat ze een bewolkte dag hadden gehad, alé, niet veel speciaals. Het appartementje was wel supermooi! Vier badkamers, drie slaapkamers, een volledig uitgeruste keuken, 43' flatscreen, draadloos internet,... Alé, het kon bijna niet op. Maandagmorgen zagen we het dan: zicht op zee & een prachtige dag! Ongelofelijk! De kustlijn afgewandeld, veel te veel foto's genomen. Echt, een fantastische dag! 's Avonds was iedereen echter moe maar aangezien Felipe, Melissa, Sonia en ik vonden dat het maar ene keer Spring Break zal zijn in ons leven, zijn we uitgeweest naar een nachtclub, genaamd Afterdeck met DJ Kryptonite (soms gaat het er gewoon over). Ik zal even schetsen hoe het er dus aan toe gaa in een echte Amerikaanse nachtclub. Je komt binnen op het gelijkvloers waar de bar zich bevindt, iedereen bandjes omkrijgt met wat je mag drinken en waar mensen wat keuvelen of vrijen. Daarna kan je kijken op een gedeelte dat een paar tredes lager gelegen is. Je bent dus een kop of drie groter dan iedereen. Op die treden staan dan allemaal kerels naar meisjes te kijken die aan het dansen zijn. Het kan nog vozer. Op de uiteinden van deze zaal stonden kooien van bamboestokken waar meisjes zich tussen konden wringen om daar dan zo wulps mogelijk te dansen. Jap, ik wist niet eerst waar kijken. Oké, wij ons dus tussen al die mensen wringen om toch in het midden van die dansvloer te raken. Daar vind je koppeltjes dansen op zo'n manier dat je het amper nog dansen kan noemen. De meisje duwen namelijk hun achterwerk tegen die kerel en springen dan op en neer. Op. En. Neer. Er zijn foto's van. En het kan nog erger. Vlak voor de club sluit was er een Miss Slut verkiezing. Zeven meisjes werden genomineerd om mochten dan op het podium vooraan gaan staan bij DJ Kryptonite. Ik had het concept niet goed begrepen en dacht dat ze moesten dan dansen ofzo. Niet dus. Elk kreeg 2 seconden om het publiek zo luid mogelijk te laten roepen. Dansen hielp niet. Uw achterwerk schudden ook niet. Ja, 't meiske dat haar borsten snel uit haar kleed deed springen en daarna haar kleed helemaal ophaalde heeft gewonnen. Geniaal.

Dinsdagavond dan naar de 'echte' uitgaanswijk Broadway at Sea geweest waar Paivi op ons zou wachten (Paivi is die Finse met haar troubles met Hugo, de Fransman). Het plan was om tegen 22u te vertrekken. Goed, hier komt het deel van de tijd dan. Ik was dus mee met een groep internationale dat samengesteld was uit: 2 mensen uit Equador, 2 Mexicaanse, 1 iemand van Chili, iemand van Spanje, 2 Franse, iemand uit Vietnam, Nepal en van 't Midden Oosten. Anyway, een overvloed aan vrouwen uit het Zuiden! Tijd is een relatief gegeven. We hadden dus 10pm afgesproken om te vertrekken. We zijn vertrokken om 12pm. Niet overdreven. Twee uur te laat vertrokken. En zo ging dat elke keer. Woensdag naar Charleston vertrekken om um 9u, werd 11u30, terug naar huis om 11u30 werd 12u30, enz... En die vinden dat ook helemaal niet erg als je afspraken maakt en dus door hen te laat komt. Alé, ik klink hier waarschijnlijk geïrriteerd, dat was ik maar één keer (toen we naar de Mall gingen voor 20min en een uur later er nog waren). Het viel mij gewoon op dat er soms écht verschillen in cultuur zijn die je niet goed kan begrijpen. Ik was dus nooit te laat, was mij ook wel goed deed voelen ;)

De club in Broadway (Malibu) was hetzelfde als de Afterdeck; geile mensen en die kontdans. Wel grappig. Paivi was ongelofelijk dronken toen ik er kwam (nuja, als je 2u moet wachten tot ik je kan komen entertainen, ik begrijp dat). Was ze eerst aant huilen over Hugo dat ze hem mist en haat en dat ze hem terug wil. Daarna wilde ze mij bedanken door aan elke kerel te vragen of ze niet ne keer met mij wilden dansen. Daarna verdween ze, ze had haar taak volbracht. Ik hoop dat ze thuisraakt, want zo leefde ze blijkbaar elke dag ;)

Charleston, de dag erna, was een ongelofelijk toeristisch dorpje. Het was ooit één van de eerste gekoloniseerde stadjes in de US maar daar was eigenlijk niet veel meer van te merken. Overal souvenierwinkeltjes en tourguides. En geen Starbucks. Alé, de groep kon niet belissen (transaction costs of bargaining in group), dus ben ik er maar op mijn eentje op uit getrokken en na de stad te hebben gezien, mij een coffeeshop gezocht en daar wat zitten lezen. Mocht ook wel eens.

Goed, hoewel ik die mensen dus niet goed kende, er echt een héél toffe tijd mee beleefd. Iedereen wou precies alles weten over hoe ik het al gesteld had dat eerste deel van deze semester, wou mij vertellen over hun Bloomsburg-liefdesleven en dan - nog geïnteresseerder - luisteren naar mijn mening over die Amerikanen. Nee, allemaal erg vriendelijk :) 't Was gek om met een groep om te gaan die echt in groep denkt; die alles samen willen doen en naar iedereen luisteren voor ze een beslissing nemen. Echt gek. 't Is dus nog mogelijk dat iedereen niet enkel aan zichzelf denkt.

Vandaag ook Lotte terug gezien, haar week in Daytona Beach zag er niet zo zonnig uit. Ze heeft een boek gelezen ofzoiets, ik begreep het niet helemaal. Ze zei dat ze nu weer klaar was voor 7 weken met mij door te brengen (en ze vindt ook dat 95% van alle mannen klootzakken zijn, vooral die die met haar meewaren op Spring Break, dus da's een pluspunt).

Dat was het dan, Spring Break 2010. Morgen begin ik aan het verbeteren van mijn Empirisch Hoofdstuk voor mijn thesis (mijn promotor vond het al 'een deftige eerste versie' - was ook de eerste keer). Volgende week wordt dus voornamelijk thesis en daarna térug midterms en huiswerken. Volgende week wil ik naar Niagra Falls maar voorlopig nog geen aanhangers gevonden. Blah. Hopelijk vind ik iemand, 't lijkt mij fantastisch daar es naartoe te gaan! Zeker nu ik er zo dichtbij ben!

Daarnaast staat er enkel nog een 2e trip naar NYC en Philadelphia op het programma. Kan je nu geloven dat het dan al gedaan is?! Dan volgen nog wat concerten met de band class, Ally Week met de GSA en finals... Oké, een weemoedig gevoel overweldigt me eventjes :(

Maar goed, lieve vrienden! Ik probeer zo snel mogelijk terug een nieuwe blog te schrijven! Het zal allemaal afhangen van hoe interessant mijn leven hier nog zal zijn. Tot gauw!